Tagarchief: baby

Maandag – Mamatijd

Zo moe!

Nog zoiets wat ik me van tevoren niet kon voorstellen voor de kinderen er waren: Die vreselijke, lamlendige, eeuwigvoortdurende vermoeidheid. Bij mij begon het jammer genoeg al tijdens mijn eerste zwangerschap.

Ik kan me nog herinneren dat Thijs die eerste tijd weleens midden in de nacht met Tom ging rijden om hem in slaap te krijgen. En dan maar hopen dat hij niet binnen een half uur na thuiskomst alweer wakker werd. En ik weet nog hoe vergeetachtig ik was tijdens mijn zwangerschappen. Of hoe ik steevast meedeed met het middagdutje van de kinderen, als een oud vrouwtje. Gewoon te moe om de hele dag door te gaan. En hoe ik me soms door de dag sleepte, geen zin meer om iets te doen. Met zware armen en benen waardoor iedere stap aanvoelde als ik drie rondjes op de atletiekbaan had gelopen.

Toch ga je ‘gewoon’ door: Je bezoekt vrienden en vriendinnen. Probeert naar de verjaardagen van geliefden te gaan. Werkt, kookt, poetst en wast. Want tja, het leven gaat gewoon door. Dat vind ik ook zo bijzonder aan de natuur, dat een moeder dat blijkbaar gewoon allemaal kan. Of nou ja, gewoon is misschien niet het juiste woord in dit geval. Want feitelijk is het een wereldprestatie die vaak een beetje onderschat wordt.

Ondanks dat ben ik echt blij dat ik die periode inmiddels achter me aan het laten ben. Uiteindelijk functioneer ik toch het beste bij minstens acht à negen uur slaap en met tijd voor andere dingen dan alleen verschonen en voeden. Hoe schattig zo’n klein babietje ook is, ik vind het heerlijk dat mijn kroost steeds een beetje zelfstandiger wordt. En later, als ze groot zijn, wil ik natuurlijk best af en toe een dagje op hún kleine baby’s passen. Lijkt me heerlijk om eventjes ongegeneerd te zorgen en ze daarna weer terug te kunnen geven aan papa en mama. Kan ik weer gewoon mijn volle nachtrust pakken, ideaal.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Maandag - Mamatijd

Maandag – Mamatijd

Twee jaar is ze, onze Emma. Energiek en vol zin om de wereld te ontdekken. Dan zou je toch denken dat ze ook heel veel wil slapen. Niet dus, dat wil ze niet. Regelmatig gaat ze gewoon door met spelen als ik haar in bed leg voor haar middagdutje. Een enkele keer valt ze uiteindelijk in slaap nadat ik haar meerdere keren heb teruggelegd, maar vaak ook niet.

Toch geef ik er niet aan toe. Ik wil gewoon dat ze nog gaat slapen ’s middags. Niet alleen omdat ze anders zelf de rest van de middag niet te genieten is, maar ook omdat ik het een belangrijk rustpunt op de dag vind. Voor haar én voor mezelf, daar ben ik heel eerlijk in. Tot nu toe heb ik het idee dat ik daar goed aan doe en tot die tijd blijf ik het ook lekker zo aanpakken. Ze slaapt ’s middags ook nog steeds vaker wel dan niet.

’t Grappige is het contrast met Fleur. Ondanks het feit dat ze een jaar ouder is, slaapt zij nog zonder problemen. Zonder mokken gaat ze liggen en doet ze makkelijk een dut van één à anderhalf uur. En bij haar begin ik me soms juist af te vragen of ik het slapen niet moet gaan ontwennen, want over ruim een half jaar gaat ze naar school en dan kán ze niet altijd meer slapen. Tja, het blijft zoeken met kleine kinderen.

Vooralsnog ben ik tevreden met mijn oplossing, dus tips zoek ik niet. Maar ik ben wel benieuwd. Wat vind jij? Moet je stoppen met het middagslaapje zodra je kind niet meer wil, of zet je toch nog even door in de hoop dat je het middagdutje nog een tijdje kunt rekken?

3 reacties

Opgeslagen onder Maandag - Mamatijd