Tagarchief: breiwerk

Raden maar

 

Bijkomend voordeel van een paar maanden uit de running zijn, is al die tijd voor mijn nieuwe hobby: Breien. Lekker makkelijk op de bank, muziek of tv aan en rommelen maar.

Bijna ongemerkt produceerde ik mijn eigen sjaal met bloemetjes, een knalroze sjaal met leuk motief voor Fleur, een kussen van grofgebreide wol voor mijn schoonmoeder (nog niet verder vertellen, ze krijgt het zondag als ze jarig is) en nu heb ik een uitstapje gemaakt naar de haaknaald en maak ik iets stoers voor Tom. Hij vindt het heel leuk en zei gisteren tegen me: “Ik kan wel zien dat u het leuk vindt om iets voor andere mensen te maken, daar ben ik heel blij mee.” Wijsneus.

Wat ik aan het maken ben? Op de foto zie je de onderdelen die al klaar zijn. Wie het weet, mag het zeggen.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Intussen word ik creatief, Intussen wordt er gehaakt

Ik brei mezelf naar 2012

Terwijl de Top-2000 voorbij kabbelt, brei ik mezelf naar 2012. Twee recht, twee averecht, twee recht, twee averecht. Voorspelbaar en rustgevend. Het is minstens vijftien jaar terug dat ik voor het laatst breide, maar grappig genoeg verleert een mens dat soort dingen niet zo gauw.

Het begon met een middagje bij schoonzusje Iris, die gezellig op de bank zat te breien. Ik grapte erover en kreeg pardoes zelf een breiwerk in mijn handen geduwd. Voor ik het wist, zat ik lekker een eind weg te breien en voelde ik hoe het handwerk me een rust gaf die ik al maanden niet meer had gehad. Het is zo lekker basaal om steek na steek te breien en dan te zien dat daar dan weer een lapje uit ontstaat, helemaal zelf gemaakt. Ik nam me hardop voor om thuis ook te gaan breien in plaats van de eindeloze stroom Facebook-spelletjes die ik gebruikte om mijn energieloze tijd door te komen en kreeg mijn eerste breiwerk sinds jaren van Iris mee naar huis.

Het kostte me nog wel wat moeite om mijn virtuele wereld te verlaten voor de nieuwe hobby, maar al gauw merkte ik hoeveel meer voldoening het me geeft om iets in de echte wereld te creëren in plaats van de virtuele. Als ik brei, voel ik de structuur van mijn lapje, terwijl ik naar de structuur van mijn virtuele vloerkleed alleen maar kan raden. Ik voel ook ineens de enorme behoefte om voor iedereen om me heen allerlei moois te gaan breien. “Kijk eens, voor jou, met liefde gemaakt.”, zeg ik dan als ik het trots overhandig, terwijl de ontvanger de hippe sjaal verrukt bekijkt. Voor het gemak vergeet ik eventjes dat veel mensen zelfgemaakte spulletjes maar ‘boring’ vinden.

Voorlopig ben ik ook pas op 1/6e van mijn eerste project: een lange, dunne sjaal voor mezelf in hardgroen. En als ik uitgebreid ben, haak ik er ook nog wat bloemetjes op in dezelfde kleur. Of misschien in knalroze, daar ben ik nog niet helemaal uit. En daarna maak ik van superdikke wol een bakje voor op de kamer van Tom. En daarna een knalroze sjaal voor Fleur en misschien ook nog wel een muts erbij. En kussens voor op de bank.

Ik brei mezelf het jaar uit en dat vind ik helemaal niet erg, want dit jaar was niet helemaal wat ik ervan gehoopt had. Maar 2012 wel, want dat breien, dat wordt het vast he-le-maal!

13 reacties

Opgeslagen onder Intussen gaat het leven door