Tagarchief: zomervakantie

Hier, niet daar

image

’s Morgens wakker worden in Frankrijk en ’s avonds weer thuis zijn. Thuiskomen na een reis, lang of kort, voelt steevast surrealistisch. Net was ik nog daar en nu ben ik hier. Alsof daar er niet meer is, alsof hier nooit is weggeweest.

De opgedane herinneringen daar gaan in mijn rugzak, mee naar wat nog komen gaat. Maar nu ben ik hier, is dit wat komt, wat morgen een plekje zal krijgen in diezelfde tas, naast die dingen van dáár.

Wat ik erin stop van daar? Vrijheid, geborgenheid, verbondenheid. Tijdloosheid en rust. Maar ook confrontaties. Met mezelf, met anderen, met angsten. Zelfreflectie dus, open en eerlijk.

Het was goed om even niet hier te zijn. Om, heel even, een ander leven te leiden met hen die mij lief zijn. En nu is het goed om hier wel weer te zijn. Voor alles wat nog komen gaat.

3 reacties

Opgeslagen onder Intussen gaat het leven door

Genieten maar

Alhoewel er hier toch af en toe nog wat berichtjes verschenen (ik vraag me af voor wie, want volgens mij is iederéén op vakantie), zat ik lekker met mijn bleke toet in de warme Franse zon. Ja mensen, wij genoten met volle teugen van het vrije camping-geluk en alle anderen (on)gemakken van de zomervakantie.

En nu ben ik alweer een halve week thuis en kroop ik al drie keer met mijn gebronsde handen achter de pc voor een blogje. Het wilde maar niet lukken. Te saai, te gezapig, te belerend… het kwam allemaal voorbij. Gelukkig was ik zo slim om mijn teksten even te laten sudderen voor ik ze op mijn blog gooide, geloof mij maar, ik had jullie er geen plezier mee gedaan.

En dus volsta ik hiermee: Wij hebben genoten van een pracht-vakantie. De zon scheen, de camping was leuk, de kinderen gezellig. Burn-out gedroeg zich vrij aardig, alleen een beetje jammer dat Thijs twee-en-een-halve week met een keelontsteking rondliep. Uiteindelijk consulteerde hij een Franse dokter en kwam het allemaal goed. Een paar Prednisol-tabletten doen wonderen, echt waar. Verder zwommen er nog wat slangetjes in de rivier, werd Fleur twéé keer gestoken door een wesp en Thijs ook nog een keer door een hoornaar (dat is een soort wesp maal 3), maar daarmee hield de pech wel op.

Want alle andere momenten was het gewoon vooral genieten. Van verse groenten van de plaatselijke markt bijvoorbeeld, héérlijk! En van de zon, het lekkere zwemwater, de wijn. Van zus en haar gezin en mijn ouders. Van de kinderen, omdat zij ook al zo aan het genieten waren. Ja, ik weet het, al dat genieten is nogal eentonig om te lezen natuurlijk. Maar ja, het was ook gewoon zo fijn allemaal. Zo. Ontzettend. Fijn.

En het mooiste komt nog: we kachelden naar huis op zwarte zaterdag zonder ook maar een file te bekennen. Oké, dat is niet helemaal waar, want naar het zuiden stonden er genoeg. Maar naar het noorden: geen ene. Fijn hè? Vonden wij in ieder geval wel.

6 reacties

Opgeslagen onder Intussen gaat het leven door