Achterlaten

Over ruim twee maanden wonen we niet meer in onze flat. De flat die tien jaar lang ons huis was, wordt het huis van een ander. Wij gaan door, al is het nog heel even spannend waar naartoe precies. In ieder geval niet hier. In mijn hoofd neem ik alvast afscheid van de dagelijkse routine die ik hier ken. Het geweldige uitzicht dat we hebben vanaf de negende en tiende verdieping. De lieve buren met wie we letterlijk lief en leed deelden. De schuur beneden waar ik mijn fiets soms nauwelijks uitgewrongen krijg vanwege het nauwe gangpad in de gemeenschappelijke berging. Het lange wachten op de lift als ik eigenlijk al net iets te laat van huis ben gegaan. De lange galerij door moeten met een zware tas. Gewoon, de dingen die een flat een flat maken.

Maar ook: de slaapkamer waar ik mijn kraamtijd doorbracht met de kinderen. De woonkamer waar ze voor het eerst de kerstlichtjes in de kerstboom zagen. De stille momenten als ik de kinderen diep in de nacht voedde. De eerste keren zitten, de eerste stapjes, de eerste knuffels en natte peuterkusjes.

Het is het huis waarin ik leerde moeder te zijn en ontdekte dat er wel meer bij kwam kijken dan ik me ooit had kunnen indenken. Het is ook het huis waarin ik lange, eenzame dagen doorbracht tijdens mijn burn-out. Op en leeg.

Het huis ga ik niet missen, ik ben er klaar mee om zo hoog te wonen. Het altijd echt naar buiten moeten gaan om de kinderen buiten te kunnen laten spelen. Sjouwen met spullen uit de berging beneden en geen ruimte om eventjes lekker van de zon te genieten, omdat het balkon met drie kinderen wel erg krap is geworden. Nee, ik ga het niet missen. Maar ondanks dat is dit het huis waar we onze eerste stappen als gezin hebben gezet. Waar we een nieuwe wereld hebben ontdekt en ontwikkeld. Het huis laten we achter, de herinneringen nemen we mee.

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Intussen gaat het leven door

6 Reacties op “Achterlaten

  1. mammalien

    Maak veel foto’s, en onthoud vooral de mooie dingen… In mijn dromen ben ik nog regelmatig in mijn vorige huis, mijn eerste echte huisje van mezelf… ik zou er niet meer willen wonen nu maar het was toen een geweldig huis…

  2. De tijd is rijp voor een nieuwe fase in je leven! Dat gaat altijd met geven en nemen. Doe wat mammalien zegt: maak veel foto’s en neem elke dag een beetje meer afscheid van jullie “geboortehuis.” Een heel bijzondere periode, maar de volgende wordt net zo bijzonder als je het zelf maakt. En als er iets is wat we aan jou over kunnen laten is het dat wel 😉
    Liefs Kakel

  3. Mirjam

    Mooi geschreven, heel herkenbaar! Wat zullen jullie straks gaan genieten van de vrijheid van het “beneden” wonen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s