Tagarchief: kamperen

Genieten maar

Alhoewel er hier toch af en toe nog wat berichtjes verschenen (ik vraag me af voor wie, want volgens mij is iederéén op vakantie), zat ik lekker met mijn bleke toet in de warme Franse zon. Ja mensen, wij genoten met volle teugen van het vrije camping-geluk en alle anderen (on)gemakken van de zomervakantie.

En nu ben ik alweer een halve week thuis en kroop ik al drie keer met mijn gebronsde handen achter de pc voor een blogje. Het wilde maar niet lukken. Te saai, te gezapig, te belerend… het kwam allemaal voorbij. Gelukkig was ik zo slim om mijn teksten even te laten sudderen voor ik ze op mijn blog gooide, geloof mij maar, ik had jullie er geen plezier mee gedaan.

En dus volsta ik hiermee: Wij hebben genoten van een pracht-vakantie. De zon scheen, de camping was leuk, de kinderen gezellig. Burn-out gedroeg zich vrij aardig, alleen een beetje jammer dat Thijs twee-en-een-halve week met een keelontsteking rondliep. Uiteindelijk consulteerde hij een Franse dokter en kwam het allemaal goed. Een paar Prednisol-tabletten doen wonderen, echt waar. Verder zwommen er nog wat slangetjes in de rivier, werd Fleur twéé keer gestoken door een wesp en Thijs ook nog een keer door een hoornaar (dat is een soort wesp maal 3), maar daarmee hield de pech wel op.

Want alle andere momenten was het gewoon vooral genieten. Van verse groenten van de plaatselijke markt bijvoorbeeld, héérlijk! En van de zon, het lekkere zwemwater, de wijn. Van zus en haar gezin en mijn ouders. Van de kinderen, omdat zij ook al zo aan het genieten waren. Ja, ik weet het, al dat genieten is nogal eentonig om te lezen natuurlijk. Maar ja, het was ook gewoon zo fijn allemaal. Zo. Ontzettend. Fijn.

En het mooiste komt nog: we kachelden naar huis op zwarte zaterdag zonder ook maar een file te bekennen. Oké, dat is niet helemaal waar, want naar het zuiden stonden er genoeg. Maar naar het noorden: geen ene. Fijn hè? Vonden wij in ieder geval wel.

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Intussen gaat het leven door

We zouden op vakantie gaan

We zouden vakantie gaan. Naar Zuid-Frankrijk, met de tent. En zus zou ook komen met zwager en hun kinderen. En pap en mam ook. Toen kwam de burn-out. Ai. Gaan we wel, gaan we niet? We boekten toch. In de zomer  zou het vast wel beter gaan.

Maar in april ging het nog niet beter. En in mei ook niet. We hadden al een deel bertaald, wat moesten we nu? We zouden toch maar niet gaan. Wat jammer, maar niets aan te doen.

Soms werd ik er verdrietig van. Maar pech is pech, en thuis is ook best leuk. Toen mailde  de camping. We hoefden nog niet te kiezen, we mochten best nog wachten. Wat fijn! Maar ook: wanneer lukt het dan wel? Wat als het toch nog mis zou gaan?

Maar het ging niet meer helemaal fout. Het ging steeds een beetje beter. En soms een ietsiepietsie minder, maar meestal beter. Voorzichtig maakten we wat plannen. Wat moesten we nog kopen, wat moesten we nog regelen? Een tafeltje, een lamp, maar vooral: een karretje om alles mee te nemen. Waar halen we die vandaan? Welke is nog niet geboekt? Het was best een beetje spannend: lukt het wel, lukt het niet? We zouden wel zien.

Toen werden we gebeld. Er stond een karretje te koop, heel dicht bij ons huis. Thijs belde, Thijs keek. En ja hoor, hij kocht het karretje.

We zullen deze zomer op vakantie gaan. Naar Zuid-Frankrijk, met de tent (en een bagagekarretje). En zus komt ook met zwager en hun kinderen. En pap en mam ook. En Burn-out? Die moet nog een klein beetje mee. En als wij weer teruggaan, mag hij lekker blijven. Vind je dat geen goed idee?

12 reacties

Opgeslagen onder Intussen gaat het leven door, Intussen wil het even niet zo