Tagarchief: dekentje

Buikgriep is besmettelijk

‘Ik ben misselijk mama’, klaagt Tom als ik hem voor de zoveelste keer zeg dat hij moet opruimen. Ik ga er niet op in, vertel hem dat het klaar is met zijn smoesjes en dat hij zijn vriendje naar huis moet brengen. Eindelijk zit de lego in de bak en brengt Tom zijn vriendje naar beneden. Vriendje is geen flat-kind en weet geen raad met liften. Tom wel, ook wel logisch als je er zelf woont, en helpt vriendje in en uit de lift.

Tien minuten later staat Tom met de buurvrouw voor de deur. ‘Hij heeft gespuugd,’ zegt buurvrouw en wijst door de galerij-ramen naar een plekje bij de bomen. ‘Daar, met die witte klodders.’ Ik kijk mee, al heb ik verder ook niet zoveel aan die informatie, bedank haar en neem mijn (blijkbaar toch) misselijke mannetje weer mee naar binnen. Daar spuugt hij nog een keer of drie en vertrekt hij vrijwillig een uur te vroeg naar zijn bed.

’s Avonds zit ik alleen op de bank. Thijs is weg en ik zap lusteloos langs de tv-kanalen. Ik voel me niet zo lekker. Eigenlijk ook een beetje misselijk. Nog voor Thijs thuis is, lig ik in bed. Mijn maag draait een beetje. Slapen is het fijnste, bedenk ik me en ik doezel koortsachtig weg.

De volgende ochtend beland ik samen met Tom onder een dekentje op de bank, buikgriep is besmettelijk.

Advertenties

8 reacties

Opgeslagen onder Intussen gaat het leven door, Intussen wordt Tom groot