Op hoop van zegen

In het jaar dat ik 18 werd, mistte ik twee verkiezingen: De Tweede Kamer verkiezingen van mei ’98 én de Gemeenteraadsverkiezingen van maart ’98, ik werd pas een paar maanden later 18 en mocht dus niet meedoen. Daar baalde ik flink van.

In ’99 waren er weer verkiezingen, ditmaal voor de Provinciale Staten. Daar had ik helemaal niets mee, maar ik was veel te trots dat ik eigenlijk mocht stemmen en vond mezelf heel gewichtig toen ik mijn vonnis in de bus gooide (of misschien stemden we toen al met computers, dat weet ik even niet meer). Ik nam me voor altijd te gaan stemmen, beïnvloed door de vers ingeprente geschiedenis-lessen over eerst het kiesrecht voor alle mannen en later ook voor alle vrouwen. Aan jaartallen doe ik even niet, die zou ik natuurlijk uit mijn hoofd moeten weten, maar op de één of andere manier willen jaartallen bij mij maar niet blijven hangen en in opzoeken heb ik geen zin. (Ja, sorry, lui!) Hoe dan ook, ik was er blij mee dat ik mee mocht doen en begreep er niets van dat sommigen verveeld deden over hun recht om te stemmen.

Vandaag is dat anders. Heel eerlijk gezegd ben ik wel een beetje klaar met het gemier van onze politieke partijen over steeds weer dezelfde problemen en het lijdzaam toezien hoe de hete hangijzers meestal niet (kunnen) worden aangepakt, omdat een coalitie er vaak geen overeenstemming over weet te bereiken. En inmiddels realiseer ik me ook dat veel problemen veel te groot zijn om daar met mijn boerenverstand een goede oplossing voor te bedenken. Want tja, hoe pak je die problemen op de hypotheek-markt eigenlijk aan? En waar moet het geld daarvoor vandaan komen? Zo goed ken ik het huishoudboekje van onze regering ook weer niet en wie weet gaan mijn ideeën wel ten koste van andere problemen die hoognodiger moeten worden opgelost. Zou zomaar kunnen.

Ondanks die overwegingen ga ik vandaag toch stemmen. Tenminste, Thijs gaat dat voor mij doen, want ik heb een griepje te pakken. En dan stem ik maar op de partij die qua normen en waarden het dichtste bij de mijne komt. Op hoop van zegen.

Advertenties

9 reacties

Opgeslagen onder Intussen gaat het leven door, Intussen heeft Thijs een leven

9 Reacties op “Op hoop van zegen

  1. Oh, het gaat over politiek vandaag. Ik ben weg 😉

  2. Stemmen…daar zakt mijn stemming altijd van naar beneden. Al die debatten, dat gekronkel, dat oeverloze ge-oh, de peilingen…
    Ik ben al lang blij dat ik niet zweef, zoals twee jaar geleden. En ik mag zelfs twéé stemmen uitbrengen, want Lief zit tijdelijk in Zweden. Laten we er maar het beste van maken. Als niemand gaat stemmen, verandert er in elk geval nooit wat. Ik sluit me dan ook geheel bij de titel van je blog aan.

  3. hartelijkehothulk

    Ik hou ook niet van stemmen.
    Ik hou meer van BRULLEN ! ! !

  4. Moeilijk he. Woonden we maar in Amerika waar je op conservatief of democratisch stemt. Of beter nog, op de presidentskandidaat met de bete glimlach, kreun… Ik heb ook het gevoel dat ik niet genoeg verstand van heb en dat mijn stem op al die miljoenen anderen er eigenlijk niet toe doet. Toch heb ik gestemd, ik denk op een partij die het dichts ij mijn ideeen komt… Hoop ik

  5. Jet

    Oh hou op, ik vond het nog nooit zo moeilijk als dit jaar. Stem ik wel of niet strategisch? Stem ik op de partij waar ik altijd op stem? Dus er werden 3 kieswijzers ingevuld met als uitkomst, 3 verschillende partijen..
    En uiteindelijk kwam ik toch weer uit bij de partij waar ik al jaren op stem…
    Tjee, wát een gedoe zeg, ik ben er nu wel 4 jaar klaar mee hoor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s