Burn-out

Burn-out gedefinieerd op z’n Judith’s:*

Er is geen energie meer. Het is op. Alsof je het bent vergeten te bestellen, want steeds grijp je mis. Ga je een dagje uit? Prima, maar de prijs is hoog als je meer energie verbruikt dan er in je metertje zat. De buffer is er niet meer en dus moet je een paar dagen op ‘stil’, aan de oplader.
Vermoeiend en frustrerend. Zo jammer ook dat je metertje niet wat eerder waarschuwde. Let op: over één uur heb je al je energie opgebruikt. Nog veertig minuten. Nog tien. Stop, je energie is op.
En dan nog: als je dan eerst nog bij je auto moet zien te komen, naar huis en daar de kinderen ook wat te moet drinken geven voor je kunt gaan zitten, ben je toch al te laat. En slaat de stress huizenhoog toe, voelt de onmacht over de onmogelijkheden te groot om te dragen.

Vanaf de bank zie je de smerige vloer en de plakkerige tafel. De vieze ramen ontwijk je met een ervarenheid waar veel huisvrouwen alleen maar van durven dromen. Voor jou is het bittere noodzaak. Moe van alle indrukken in de woonkamer (lachende kinderen, kibbelende kinderen, spullen die ze laten vallen, muziek) verhuis je naar je slaapkamer en ga je als een hoogbejaarde dame, zomaar midden op de dag, in je bed zitten. De rommel om je heen irriteert je mateloos, want je kunt het niet opruimen. Dan maar een computerspelletje doen. Of Uitzending Gemist kijken. Ondertussen blijft de stress groeien, maar dat mag niet, want je moet je van de mensen om je heen vooral op de positieve dingen richten. Wat is er dan zo positief aan een gebrek aan energie? Niemand kan het je vertellen, maar als je je leven op dit moment een zes-en-een-half geeft (wat nog best positief is) worden de wenkbrauwen opgetrokken.

En dan zijn er nog de mensen die het sowieso niet begrijpen. Hoezo, nog steeds moe? Slaap je dan niet? Oh, overspannen? Tja, ik heb het ook al jaren druk met mijn hyper-actieve kinderen en ben ook heel vaak moe.

Of: ‘Hoe gaat het nu met je, goed zeker? ‘
‘Nee, een burn-out is niet met twee maanden voorbij.’
‘Oh, je ziet er anders best goed uit.’

Tja, dank je.

* Niet geschreven voor zet-‘m-op, je-kunt-het, ik-heb-respect-voor-je reacties. Wel geschreven om uiting te geven aan mijn gevoelens en in de hoop om zo, vanuit het hart, een tipje van de sluier op te lichten voor al die gelukkigen die nooit burn-out- of oververmoeidheidsklachten hebben hoeven ervaren.

Advertenties

8 reacties

Opgeslagen onder Intussen wil het even niet zo

8 Reacties op “Burn-out

  1. Het is ook gewoon alleen maar kilo utrecht jeweetwel en lastig en vooral moeilijk om uitdrukking aan te geven. Niet alleen aan anderen, maar vaak ook aan jezelf.
    Zo dondert die hoge lat vanzelf naar beneden.
    En toch wordt het ook weer een keer anders. Maarja, idd, ga d’r maar aan staan.
    Een digitale sterkte-knuffel, ‘mag’ dat wel? xx

    • Haha, ja, dat ‘mag’, die had ik er immers niet tussen staan 😉 Maar het gaat inderdaad voornamelijk om het eerste waar tegenwoordig ook een mooie afkorting voor is en om dat uitdrukken. Dat is soms lastig zat.

  2. Jet

    Nee, een burn out is niet met 2 maanden over. Ik weet er alles van.
    En hoewel het 3 jaar geleden is, kan ik nog steeds in paniek raken als ik erg moe ben en dat gevoel van toen me weer overvalt.
    Neem je tijd maar en laat je niet opjagen en doe het op jouw manier. Ook in het maken van je keuzes want een burn out is vaak ook een signaal dat er nu écht iets veranderen moet.
    Sterkte Judith!

    • Ik snap wel dat je even schrikt als je even ‘terug’ bent in die vermoeidheid, al weet je verstandelijk misschien dat het echt tijdelijk is. Want dit is niet lollig. Ik heb het ook al eens eerder meegemaakt, ruim 8 jaar terug. Kan mezelf wel voor m’n kop slaan dat het weer is gebeurd. Maar deze keer moet ik dus wel écht goed herstellen en mezelf leren kennen. Makkelijker gezegd dan gedaan…

  3. Burn out is gewoon heel moeilijk, kauutee inderdaad. Je kunt je niet voorstellen hoeveel energie je ooit had en ook niet dat je ooit weer zoveel energie zult krijgen. Vaak zeggen mensen dat ze dat leven van eerst nooit meer terug willen, er moet echt een knop ontzettend om. Ik weet natuurlijk helemaal niet hoever je in dat proces zit en hoe lang je er al inzit, maar ik wil je sterkte wensen hoor. Heb je goede begeleiding, een goede arts?

    Groet Roelien

  4. Je hebt het prima verwoord. Herkenbaar. Je huishouden verslonst. Mijn man werkt 50/60 uur in de week en steekt daarnaast thuis ook nog eens zijn handen flink uit de mouwen. Je wilt je kind(eren) voldoende aandacht geven, maar t is net wat je schrijft: alleen het praten van mensen of het geluid van de tv maakt je misselijk van moeheid. Ik zeg het toch hoor, want ik meen het hartstikke: hou je taai. Je kunt meer dan je denkt 😉 Liefs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s