Meeleven

 

Dat je kind op schoolreis gaat en niet terug komt. Dat is zo’n universele angst die iedere ouder wel kent. Meestal doen we het af met: ‘Wat kan er nou gebeuren?’ en ‘De kans dat er iets gebeurt is zó klein.’ Maar ja, áls die kleine kans zich dan toch voordoet, dan is het meteen ook dramatisch.

Je kind dood, of zwaargewond en het gebeurde terwijl jij er niet bij was. Je kon je kind niet beschermen (ook al weet je misschien wel dat het niets had uitgemaakt als je er wel bij was geweest), je kon het niet troosten, je was er niet.

In plaats van de stoere verhalen, in plaats van het enthousiasme van je kind, houd je niets meer over. Nog geen week geleden zwaaide je je kind uit, terwijl je je zenuwen de baas probeerde te blijven. En nu blijkt dat die zenuwen er niet voor niets waren. Je grootste angst is uitgekomen.

Ik kan niet anders dan meeleven en meevoelen. Af en toe slik ik een brok in mijn keel weg om het verdriet van mensen die ik niet ken. Maar het zijn ouders, zij hebben de zelfde ups en downs met hun kinderen als ik, ze hebben dezelfde angsten die meestal irreëel zijn. Maar in hun geval werd het realiteit. En dat had nooit moeten gebeuren.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Intussen gaat het leven door

4 Reacties op “Meeleven

  1. Slik inderdaad, ik heb daar geen woorden voor en bid dat ik nooit een van mijn kinderen hoef te verliezen op welke manier dan ook, alleen er aan denken vooroorzaakt al steken on mijn onderbuik….

  2. Het is gewoon té erg, zoveel kinderen die er niet meer zijn (en hun begeleiders). Ik ben er de eerste dag verdoofd van geweest en nu denk ik ook aan die ouders van wie hun kinderen nog leven, ze zullen zich denk ik, ook schuldig voelen omdat hun kind het wel overleefd heeft. Het is zo vreselijk erg, ik ben blij dat je er een blog over geschreven hebt, mij lukt het niet omdat ik de woorden er niet voor kan vinden.

  3. Hou op! M’n dochter is net twee weken terug van een wintersportvakantie naar Oostenrijk met school. Het enige waar ik over inzat was de busreis.Ik voelde me al verslagen toen ik het bericht hoorde…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s