Dagelijks archief: 10 maart 2012

Acceptatie

Het is gek wat er van je overblijft als je door vermoeidheid weinig meer kunt. De dagen voelen bij het opstaan te lang om te overbruggen, maar bij het slapengaan te kort en onproductief. De ‘had ik maars’ vliegen dan voorbij, de ‘kon ik maars’ komen tevoorschijn. En ergens tussenin gloeit een smeulend hoopje acceptatie. Het ‘ach ja, het is nou eenmaal zoals het is’ met bijbehorende, gelaten zucht.

Maar als ik dan de volgende morgen de resten van een energieloze dag bij licht bekijk, wordt de onmacht me soms teveel. De wasmanden puilen uit met vieze en schone was. De kasten zijn juist leeg. Het aanrecht staat nog vol met vuile vaat en het speelgoed is maar half-half opgeruimd. De vloer moet hoognodig gezogen worden en met een geoefende blik ontwijk ik alle andere oneffenheden zoals vieze ramen, stof in de vensterbank en meubels die scheef staan.

Ik neem me voor om in ieder geval één van de probleemgebieden aan te pakken, maar ben blij als het me gelukt is om de hoognodige zorg aan de kinderen te geven. En dan plof ik maar weer op de bank. Of in bed als het me gegund is.

Het is even niet helemaal wat ik me ervan had voorgesteld, het leven. Of beter, het is even helemaal niet wat ik me ervan had voorgesteld.

Ach ja, het is nou eenmaal zoals het is. Zucht.

Advertenties

8 reacties

Opgeslagen onder Intussen wil het even niet zo