Ik brei mezelf naar 2012

Terwijl de Top-2000 voorbij kabbelt, brei ik mezelf naar 2012. Twee recht, twee averecht, twee recht, twee averecht. Voorspelbaar en rustgevend. Het is minstens vijftien jaar terug dat ik voor het laatst breide, maar grappig genoeg verleert een mens dat soort dingen niet zo gauw.

Het begon met een middagje bij schoonzusje Iris, die gezellig op de bank zat te breien. Ik grapte erover en kreeg pardoes zelf een breiwerk in mijn handen geduwd. Voor ik het wist, zat ik lekker een eind weg te breien en voelde ik hoe het handwerk me een rust gaf die ik al maanden niet meer had gehad. Het is zo lekker basaal om steek na steek te breien en dan te zien dat daar dan weer een lapje uit ontstaat, helemaal zelf gemaakt. Ik nam me hardop voor om thuis ook te gaan breien in plaats van de eindeloze stroom Facebook-spelletjes die ik gebruikte om mijn energieloze tijd door te komen en kreeg mijn eerste breiwerk sinds jaren van Iris mee naar huis.

Het kostte me nog wel wat moeite om mijn virtuele wereld te verlaten voor de nieuwe hobby, maar al gauw merkte ik hoeveel meer voldoening het me geeft om iets in de echte wereld te creëren in plaats van de virtuele. Als ik brei, voel ik de structuur van mijn lapje, terwijl ik naar de structuur van mijn virtuele vloerkleed alleen maar kan raden. Ik voel ook ineens de enorme behoefte om voor iedereen om me heen allerlei moois te gaan breien. “Kijk eens, voor jou, met liefde gemaakt.”, zeg ik dan als ik het trots overhandig, terwijl de ontvanger de hippe sjaal verrukt bekijkt. Voor het gemak vergeet ik eventjes dat veel mensen zelfgemaakte spulletjes maar ‘boring’ vinden.

Voorlopig ben ik ook pas op 1/6e van mijn eerste project: een lange, dunne sjaal voor mezelf in hardgroen. En als ik uitgebreid ben, haak ik er ook nog wat bloemetjes op in dezelfde kleur. Of misschien in knalroze, daar ben ik nog niet helemaal uit. En daarna maak ik van superdikke wol een bakje voor op de kamer van Tom. En daarna een knalroze sjaal voor Fleur en misschien ook nog wel een muts erbij. En kussens voor op de bank.

Ik brei mezelf het jaar uit en dat vind ik helemaal niet erg, want dit jaar was niet helemaal wat ik ervan gehoopt had. Maar 2012 wel, want dat breien, dat wordt het vast he-le-maal!

Advertenties

13 reacties

Opgeslagen onder Intussen gaat het leven door

13 Reacties op “Ik brei mezelf naar 2012

  1. En wat maakt het uit als breien niet de hit van 2012 wordt…NIx toch!
    Leuk om weer wat bij je telezen. Op de valreep wens ik je een fijne jaarwisseling (met of zonder sterretjes) en de aller-állerbeste wensen voor 2012 voor jou en al je dierbaren. Take care!
    liefs, xxx

    • Jaaaa, wij hadden sterretjes hoor! (En een paar bange kindertjes die ze niet durfden vast te houden, haha!) Ook jij: heel veel goeds met de jouwen in het nieuwe jaar, het is je in ieder geval dubbel en dwars gegund!

  2. Breien is tof! En inderdaad, het gevoel wat je beschrijft, dat je voelt wat je in handen hebt.. dat gevoel is heerlijk!
    Geniet er van! En natuurlijk alle goeds voor dit jaar.

  3. Weet nog goed dat ik ook ging breien omdat de hele familie hier zat te breien.
    “Laat mij het maar doen want jij schiet er niet mee op” pochtte ik tegen mijn dochter.
    Binnen no-time had ik een stuk bredere sjaal dan zij.
    “Kijk, zo doe je dat”, riep ik uit.
    “Ja ja, u laat een heleboel steken vallen”, repliceerde zei mij.
    “Steken vallen”?
    “Wat is dat nu weer voor iets doms”, antwoorde ik.
    Ze hebben het er nu na 25 jaar nog over ! ! !

  4. Grappig hoe dat werkt he.
    Hier heb ik na jaren pauze, twee sjaals gebreid, die in zó goede smaak bij kids vielen (‘dat wil ik ook’) dat ik twee breivorken bestelde in Nederland met twee jongens (6 en 7) als gevolg die lange slierten brei-vork-frutsels produceren. Leuk!

  5. Ik las in de krant dat ‘wildbreien’ helemaal in is.
    Bijvoorbeeld een sok om een hek of een sjaal om een boomtak.
    Wat zou jij breien voor Manneke Pis?

  6. Haha, breien lijkt me zo vreselijk fijn. Het is is knus en je kunt het combineren met tv kijken of een gesprek. Ideaal gewoon. Helaas lukt het breien me niet zo goed. Ik ken de steken wel, maar ik kan maar niet regelmatig breien. Het ziet er iedere keer weer verschrikkelijk uit. Ik heb me er maar bij neergelegd, maar vaak vind ik het nog jammer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s