Maandag – Mamatijd

Creatief? Niet zo, geloof ik.

Er zijn van die moeders die zo ontzettend creatief zijn. Ze knutselen kunstige werkjes in elkaar met hun kinders, laten ze hippe gebruiksvoorwerpen haken (telefoonhoesjes ofzo, voor de iPhone natuurlijk), kleien, legoën hele paleizen voor hun prinsjes en prinsesjes en toveren iedere verjaardag weer een geweldige, zelfverzonnen traktatie tevoorschijn. En dat alles zonder ook maar enige inspanning.

Ik vind het knap. Want, hoe vaak ik het ook geprobeerd heb, ik kán gewoon niet knutselen. De paar keren dat ik het ineens in mijn bol krijg en heel enthousiast ergens aan begin, voel ik me steevast zwaar bedrogen door mijn uiteindelijke creatie. Als ik heel erg mijn best doe, zie ik er wel een zweem in van dat wat ik bedoelde, maar daar is dan ook echt alles mee gezegd. Het is zeker niet iets dat ik graag op de foto zet om aan anderen te laten zien, nee, liever vergeet ik het bestaan van mijn amateuristische creatie meteen. Meestal belandt het dus in de prullenbak.

Maar ja, er zijn van die dagen waarop er toch wel een knutselwerkje van de kinderen wordt verwacht. Verjaardagen, moederdag, vaderdag…. dat soort momenten. En dan kruip ik dus toch maar weer met de kinderen aan de tafel en doen we alle vier enorm ons best. Dat eindigt dan in een aardig werkje, waar in ieder geval de kinderen enorm trots op zijn. Maar als ik dan zie waar andere kinderen mee aankomen, dan weet ik het alweer. Daar kan ik niet aan tippen. En de kinderen dus ook niet, want zij zijn behept met zo’n a-creatieve moeder die niet verder komt dan een tekening op gekleurd papier, beplakte foto-lijstjes of ander nutteloos spul.

Helaas, het is niet anders. We zullen ons er allemaal bij moeten neerleggen en het maar zo moeten zien: Wij kunnen lekker genieten van het knutselwerk van anderen, dan richten wij ons op onze eigen talenten. En heus, er komt een dag dat anderen die ook ontdekken!

Advertenties

9 reacties

Opgeslagen onder Maandag - Mamatijd

9 Reacties op “Maandag – Mamatijd

  1. Hihi, hier nog zo’n niet-knutsel-liefhebber. Ik vind het zo’n gedoe, eerst alles klaarzetten, dan 2 minuten bezig zijn onder begeleiding, en dan weer alles opruimen en kinderen in bad doen vanwege een te hoge dosis verf/klei/lijm in haartjes en kleding. Zucht… Ik voel me een slechte moeder, zeker nu dreumes ook niet op de creche zit waar nog wel eens geknutseld wordt…

    Dochter, die is 5 en inmiddels een kei in “zelf” knutselen, spulletjes (papier, plakband, schaar en stiften) pakken en dan gewoon uren bezig te zijn. Dat is wel weer fijn!!

  2. Ach… ook al zijn de creaties van dochterlief vaak veel leuker dan die van mij, ik vind het wel gezellig samen aan tafel te zitten en bezig te zijn. Het resultaat is dan even minder belangrijk.

  3. elly krol

    Begrijp het helemaal, zit in de genen, niets aan te doen. Maar andere talenten heb je zeker!!!!! Schrijverstalent, organisatietalent, viooltalent, meeleven met andere mensen en liefde tonen talent, doorzettingsvermogen, en zo kan ik nog wel even doorgaan dus…..

  4. HartelijkeHulk

    Crea ben ik ook niet, er komt niets uit mijn handen.
    Dan moet je bij Hulkinnetje zijn.
    Ik kom ooit een tante van mij tegen en die begint tegen mij te vertellen dat die moeders tegenwoordig tijd over hebben zeker, want zij had gezien dat er kinderen rondliepen die op school een verjaardagstractatie hadden gekregen.
    Die bestond uit een klein tasje met een …………..appel erin!
    “O”, zeg ik tegen haar, “daar was ………………mijn vrouw dus alle avonden aan bezig”!
    Gelukkig zijn we niet allemaal crea, want er moeten ook normale mensen zijn, toch?

  5. Maar “die moeders” he, die knutselen dus. En hun kinderen dan? Zijn die ook nog creatief bezig?
    Tuurlijk, het is leuk om mooie werkjes te presenteren die ah en oh tot gevolg hebben. Maar is het voor het kind niet leuker zelf lekker aan te rommelen?

  6. Vond het altijd leuk om met Kind wat te frobelen. Beetje knippen, lijmen, kleuren, plakken. Maar niet al te verplicht, gewoon zo af en toe eens. Door mijn werk leerde ze wel al heel vroeg bloemstukjes maken. Ze zat boven op mijn vingers.

    Ik zie het probleem van je gebrek aan knutselen niet. Je doet toch heel veel andere leuke dingen met je kinderen? Op je eigen manier? Zolang je je kinderen maar op een prettige manier aandacht geeft. Daar kan geen andere moeder tegenop, hoor!

  7. @allen: Leuk, jullie reacties!

  8. Ja maar, ja maar.. knutselen is toch knutselen? Lekker aanklooien met materiaaltjes en stiftjes en potloodjes en lijm? Het is toch niet verplicht dat daar een schitterend eindresultaat aan overgehouden moet worden, toch? Ik denk dat 50% van de ideeën die ik heb ook in de prullenbak eindigen, ook nadat ik er uren en uren aan geknutseld heb. Maar het proces hou je wel over, het lekker bezig zijn en ontdekken.
    Op mijn werk leer ik de kindjes ook dat knutselen ontdekken is. Wat kan ik met dit materiaal, wat doet de buurman ermee? Zo leg ik regelmatig in de stille uurtjes na het broodeten (gekleurd) papier op tafel, perforator, nietmachine, schaar, plakbandautomaat en potloodjes ofzo erbij en ga je gang maar. Dat vinden die twee- driejarigen geweldig! Zelf doe ik dan wat administratie of fröbel vrolijk mee. Zo’n papier komt dan uiterst verfomfaaid uit de strijd, met gaatjes, omgevouwen en dichtgeplakte hoekjes en een nietje her en der. De kinderen zijn dan maar wat trots! Laatst was er zelfs een jochie dat iets moois maakte en vervolgens een schaar pakte en het in reepjes van een centimeter knipte. Als hij daar blij van wordt, dan is dat toch knutselen?
    Probeer lekker te genieten van gefröbel aan je tafel en ook al heb je daarna alleen maar de prullenbak en een natte doek nodig en geen vitrinekast.. so be it! Creativiteit is veel meer dan alleen de meest gelikte werkjes maken!
    (O, daar kan ik wel uren over doorrebbelen 😉 Stokpaardje, want dan heb ik het nog niet eens gehad over de verplichte knutselpaddestoel en het vrije van een simpele pen op wit papier ten opzichte van een geprinte kleurplaat.)

    • Ha! Dat was haast een heel blogje in een reactie 😉 Jij houdt duidelijk van knutselen, ik wat minder. Wat jij beschrijft: pennen, stiften, potloden etc. op tafel en de kinders wat raak laten knutselen: dat gebeurt hier dus heel regelmatig. En de kinderen vinden dat inderdaad hartstikke leuk. Maar ja, ik ben stiekem gewoon jaloers op mensen die iets moois kunnen maken met hun handen….. alhoewel ik best weet waar míjn kwaliteiten liggen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s