Vrijdag – Dagboek

Woensdag

Omdat Tom vakantie heeft, komen we steevast een beetje later uit ons bed dan normaal en vandaag is het nog een beetje erger. Ik heb slecht geslapen en kan er niet zo goed uitkomen. De dag begint daardoor rommelig en dat blijft eigenlijk wel een beetje zo. Ik kan mezelf nauwelijks vooruitbranden en ben niet zo gezellig voor de kinderen.

Later op de dag gaat Tom alleen buiten spelen en na een tijdje ga ik met Fleur en Emma achter hem aan om te kijken of het goed gaat. Hij speelt nu sinds een paar maanden alleen buiten en alhoewel het heel goed gaat, vind ik het soms zelf nog wel een beetje spannend. Buiten aangekomen blijkt er één of ander kleverig goedje op de glijbaan te liggen. Tom wil er niet op spelen en ik besluit boven even een emmer sop te halen. Dus hup, Emma en Fleur weer mee naar binnen, in de lift, door de galerij naar ons huis. Daar wachten we tot eindelijk de emmer gevuld is met warm water en sop voor we het hele rondje weer naar beneden maken. We poetsen de glijbaan schoon en Tom klimt er meteen op om er gebruik van te maken. Maar dan moet Fleur plassen. En dus neem ik de meisjes weer mee naar binnen, in de lift, door de galerij naar ons huis. Op dat soort momenten zou ik best in een fijn rijtjeshuis met tuin willen wonen.

Donderdag

Thijs komt wat eerder uit zijn werk om Tom’s zwemles mee te maken en de zwemjuf komt met heugelijk nieuws: Tom is bijna klaar voor het laatste bad van het A-diploma. Ze stelt voor dat we aanstaande zondag ’s morgens eventjes komen oefenen. Als hij volgende week de hele baan goed zwemt, dan mag hij door.

Zaterdag

Ik word ’s ochtends alleen wakker, dat gebeurt niet vaak. Thijs is naar een vriend geweest en heeft daar de nacht doorgebracht. Bah, ongezellig, zo alleen in ons grote bed. Voor ik het weet staan de kinderen alweer bij mijn bed te trappelen. Ik spreek mezelf nieuwe moed in en rol dan uit bed. Wat moet, dat moet nou eenmaal.

Het is koninginnedag en daarom kies ik voor de kinderen kleding met rood, wit, blauw en oranje accenten. Zo deden we dat thuis vroeger ook en ik zet die traditie keurig voort. Mijn moeder is vast trots op me. Rond een uur of tien zet ik de tv aan en al gauw zien we de koningin in beeld. Net als vroeger bij ons thuis, laat ik de tv voor de gelegenheid aanstaan en rommelen we wat in huis.

Aan het einde van de morgen komt mijn moeder langs. Ze is de braderie in ons stadje langs geweest en komt de spulletjes die ze voor de kinderen heeft gekocht langs brengen. We bewonderen net een schattig zomerjurkje als Thijs binnenkomt me tompoucen. Fijn, we zijn weer compleet. Ik krijg een dikke zoen en aan mijn moeder vraagt hij of ze een tompouce mee-eet. Ze slaat het aanbod af en vertrekt na de kinderen nog eens een dikke knuffel te hebben gegeven.

Zondag

Zoals gevraagd, ga ik met Tom naar het zwembad om te oefenen. In eerste instantie lijkt hij wel een verzopen katje en ik krijg een halve knoop in mijn maag. Stel dat het misgaat, krijg ik hem dan wel het water uitgetild? Na twee baantjes gaan we eerst maar eens even het recreatie-bad in. Zwembandjes om en lekker een beetje spetteren. Een half uurtje later gaan we nog eens even oefenen in het wedstrijdbad.

Dan komt de badjuf naar ons toegelopen. “Hij zit toch in het zwarte bad?”, vraagt ze mij.

Ik knik: “Ja, dat klopt.”

“Maar dan mag hij hier helemaal niet oefenen, dat mag alleen als ze in het blauwe bad zitten.” De badjuf kijkt streng.

“Jawel, maar zijn juf heeft aangegeven dat hij bijna zover is en dacht dat een keertje extra oefenen wel zou helpen.”, geef ik nietsvermoedend antwoord.

“Dat had ze nooit mogen zeggen, hij mag hier nu niet oefenen, alleen kinderen uit het blauwe bad.”, zegt de badjuf ferm.

“Ja, maar daar zít hij volgende week waarschijnlijk, dus die ene week geeft toch niet?”, zeg ik een beetje geïrriteerd.

“En bovendien ben ik er toch bij?”, voeg ik er nog ten overvloede aan toe.

“Ja, dat zeggen ze allemaal, maar wij hebben het gedaan als het misgaat.” De badjuf gebaart er wild bij.

“Nou, dat lijkt me toch niet, ik ben toch zelf verantwoordelijk? En zoals je ziet, gaat het prima.”, ik wijs naar Tom, die inmiddels alweer een paar meter verder zwemt dan ik had verwacht.

“Maar goed, ik ga nu gauw naar hem toe, want zo kan ik geen toezicht houden.” Ik loop snel naar Tom toe, terwijl ik in gedachten zwaar geïrriteerd ben. Wat wil ze nou? Juist doordat ze met mij een discussie aangaat, heb ik minder aandacht voor Tom. En wat maakt die ene week nou uit, zeker als zijn eigen zwemjuf het een goed idee vond?

“Kijk eens, mam! Ik ben al bijna aan het eind van het bad!” Toms’ ogen glimmen terwijl hij dapper door het water ploetert.

Ik steek mijn duim naar hem op, loop naar het einde van het bad en help hem eruit als hij daar aankomt. “Kom, we gaan lekker nog een keertje van de grote glijbaan. Vind je dat leuk?”, vraag ik hem om op die manier niet te laten merken dat hij zojuist uit het bad is gestuurd. “Jaaaaa!” Tom glundert ervan en kwebbelt aan een stuk door over dat hij het zo leuk vind om te zwemmen en dat het zo goed ging en dat hij nu ook nog op de grote glijbaan mag. Voor hem is dit een feestdag en ik laat hem er lekker van genieten.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Vrijdag - Dagboek

4 Reacties op “Vrijdag – Dagboek

  1. Ah, alleen naar de speeltuin… dat is moeilijk voor moeders he, loslaten enzo… Ik zit ook op hete kolen vanaf het moment dat de deur achter ze dichtvalt!

  2. Beetje vervelende opmerking van de zwemjuf. Ik zou je eigen zwemjuf erop aanspreken. Tom mag er dan niets meer aan hebben, je meiden wel!
    Knap dat Tom door naar het volgende bad is én dat jij je zorgen niet onbewust op hem hebt overgedragen. Ach ja…moeders….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s