Donderdag – Woordenstroom

Goedmakertje (vervolg op Polderruzie)

Diep in gedachten verzonken slenterde Jenna over het dorpsplein. In haar ene hand had ze een klein tasje met daarin een bloemetje. In haar andere hand haar zonnebril. Het was een warme dag, de zon scheen uitbundig, maar Jenna merkte er niet zoveel van. Ze was op weg met een missie. Een missie om weer in gesprek te komen met haar schoonmoeder. Ze zuchtte diep, terwijl ze in de schaduw onder de platanen liep. Ondertussen schopte ze wat kiezeltjes weg.

Al die eerste dag in het ziekenhuis was het helemaal misgelopen tussen Jenna en haar schoonmoeder. Ze was binnen een half uur gekomen nadat Jenna haar had gebeld met het nieuws dat haar zoon in het ziekenhuis lag. Helemaal hysterisch, bang voor wat ze aan zou treffen, kwam ze op de behandelkamer afgestevend waar Jorg op dat moment lag. “Wat is er gebeurd? Wat is er aan de hand? Hoe komt hij hier terecht? Mag ik bij hem?” Jenna had geprobeerd uit te leggen wat er gebeurd was en hoe ze hulp was gaan halen toen ze zag hoe Jorg’s klasgenoten hem bezeerden. Maar Jorgs moeder was niet dankbaar geweest of blij. Nee, ze was boos geworden, had tegen Jenna gescholden, haar gezegd dat ze al veel eerder had moeten komen vertellen dat Jorg zo gepest werd en haar daarmee aansprakelijk gesteld voor Jorgs verwondingen. Jenna had het gelaten over zich heen laten komen, gezegd dat ze het zo erg vond en nog meer van dat soort dingen om haar een beetje tot bedaren te brengen. Het was niet gelukt, maar op dat moment had ze daar niet zoveel aandacht aan besteed. Ze had gedacht dat het kwam door de shock waarin ze verkeerde vanwege het ongeluk van haar zoon. Pas jaren later begreep ze dat haar schoonmoeder altijd al zo geweest was en de schuld het liefst aan een ander gaf en zij was van de ‘koude kant’ en daardoor een makkelijke prooi. Zelfs op die eerste dag van hun ontmoeting, toen zij en Jorg nog helemaal geen relatie hadden.

Jenna huiverde even, in de schaduw was het toch nog best koud, en ze trok haar flinterdunne vestje wat dichter om zich heen. Het tasje dat ze vasthield maakte daarbij zwiepende bewegingen en liet een veeg aarde achter op haar shirt. Met ongeduldige bewegingen probeerde ze de vlek weg te krijgen, maar daarmee wreef ze de vlek er alleen nog maar verder in. Ze zuchtte diep, terwijl ze probeerde niet gestrest te raken. Ze had graag onberispelijk voor haar schoonmoeder verschenen, in de hoop dat het ijs daarmee alvast een beetje zou breken. Die kans leek nu wel verkeken.

Ze passeerde een aantal winkeltjes en even verderop zag ze de bakkersvrouw het stoepje voor de bakkerij vegen. In een opwelling besloot ze slagroomgebakjes te halen, misschien zou dat haar schoonmoeder afleiden van de vlek in haar shirtje.

Eenmaal weer buiten, stak ze schuin het plein over, richting het straatje waar haar schoonouders in een prachtig pand wonen. Ze stapte stevig door, alsof ze zich op die manier niet meer zou kunnen bedenken.

Jorg had voorgesteld om met haar mee te gaan, maar ze wilde dit liever zelf doen. Het laatste gesprek met haar schoonmoeder was totaal uit de hand gelopen en Jenna had toen dingen gezegd die ze beter voor zich had kunnen houden. Maar goed, achteraf praten was natuurlijk altijd makkelijker. In ieder geval wilde ze nu zelf haar excuses aan gaan bieden, al zou haar schoonmoeder dat zelf hoogstwaarschijnlijk niet aan haar doen. Ze zou reden genoeg hebben. Wat had ze ook alweer gezegd? Dat Jenna niet goed genoeg was voor haar zoon, dat ze slecht voor hem zorgde omdat ze vijf dagen per week werkte en omdat hij zijn eigen overhemden strijkt. Jenna moest er nu om lachen, maar op dat moment was het niet leuk geweest. Ze was zo boos geweest dat ze alles eruit had gegooid. En terwijl ze haar grieven uitsprak, had haar schoonmoeder met samengeknepen lippen zitten luisteren. Af en toe vernauwden haar ogen zich als Jenna’s stem was uitgeschoten van de emoties. Maar ze had haar niet één keer onderbroken. En toen Jenna eindelijk klaar was, had ze maar een paar woorden gesproken: “Mijn huis uit. Nu!” Jenna was gegaan. Met knikkende knieën en koud zweet op haar voorhoofd. Tranen van woede en onmacht in haar ogen. Ze was gegaan en had zichzelf voorgenomen nooit meer een voet in het huis van haar schoonouders te zetten.
Nu, een half jaar later, was ze zover dat ze wist dat ze dit niet zo door kon laten gaan. Het ging om de ouders van haar man en ze wilde hem het contact met zijn ouders niet ontzeggen. Niet dat hij zijn ouders niet meer had gezien, maar het was wel duidelijk geweest dat de relatie onder druk stond. Jorg zat klem tussen zijn vrouw enerzijds en zijn ouders anderzijds. En alhoewel hij het haar niet kwalijk nam en er nauwelijks met haar over sprak, wist ze dat het hem dwars zat. Wat had ze geworsteld om zover te komen dat ze vandaag naar haar schoonmoeder toe zou gaan. Maar nu was ze bijna zover en ze hoopte dat ze naar haar zou willen luisteren.

Inmiddels stond ze voor de imposante voordeur van het huis van haar schoonouders. Ze zuchtte nog eens diep, praatte zichzelf moed in en drukte op de bel. Voetstappen in de hal. De werkster deed open. “Ja?”

“Zou u mijn schoonmoeder willen vertellen dat ik er ben?” Jenna’s woorden klonken zacht. De werkster knikte. Het duurde tien minuten voor haar schoonmoeder eindelijk aan kwam lopen, haar manier om te laten blijken wie er de belangrijkste van de twee was. “Jenna, meisje, wat fijn dat je er bent!” Een beetje verbaasd keek Jenna naar haar schoonmoeder: “Euh.. .ja, ik vind het ook fijn om er weer te zijn. Ikkeh…. tja, ik wilde graag sorry zeggen voor mijn gedrag de laatste keer.” “Ach meis, we zijn allemaal weleens boos. En jij kunt er nu eenmaal ook niets aan doen dat jouw manieren nog wat moeten worden bijgeschaafd. Kom, we praten er niet meer over. Wat heb je bij je? Slagroomgebak? Heerlijk, kom we gaan naar de salon en dan laten we Hanna de thee serveren. Mét het gebak natuurlijk. Kunnen wij ondertussen even samen bijkletsen! Wat heb je daar nou op je shirt, een vlek? Nog steeds niet veranderd zie ik al.” Jenna voelde hoe haar schoonmoeder haar wegleidde met een hand in haar rug. Ze had natuurlijk kunnen weten dat ze zo oppervlakkig zou reageren. Zachtjes zuchtte ze en liet het over zich heenkomen. Jorg zou in ieder geval vast blij zijn dat ze weer ‘on speaking terms’ was met zijn moeder.

onderwerp : bedaren, schaduw, bakkersvrouw

volgende week : gebladerte, machtsmisbruik, briesje

Wil je meedoen? Dat kan. Gebruik de drie woorden voor volgende week in een verhaal van 750 tot 1500 woorden. Als je het verhaal op je blog wilt plaatsen, vraag ik je te wachten tot donderdag 12 mei. Verder ben je nergens aan gebonden. Je hoeft niet door te linken naar mijn blog, ik ga niemand beoordelen. Ik ben deze schrijfopdracht begonnen om mezelf te inspireren en vind het leuk als dat ook weer anderen inspireert. Als je het leuk vindt, kun je in de reacties natuurlijk altijd een link naar je eigen verhaal plaatsen zodat anderen je weten te vinden. En als ik een verhaal tegenkom dat ik zou willen delen, zal ik je misschien wel vragen of ik het ook hier mag plaatsen (met naamsvermelding natuurlijk). Ik ben benieuwd!

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Donderdag - Woordenstroom

6 Reacties op “Donderdag – Woordenstroom

  1. Mooi verhaal.Moet even nadenken over meedoen

  2. Ha, leuk ingevlochten met je vorige verhaal!

  3. Welja, wrijf het er maar in dat jij alle verhalen zo uit je pen schudt! Nee, mijn verhaal is op he-le-maal niks uitgelopen. Maar ik geeft ’t nog niet op!
    Mooi verhaal heb je er weer van gemaakt.

    • Het is echt een kwestie van weer wat proberen en uitzoeken. Vaak gaat het vanzelf wel lopen. Ik heb tien jaar lang niets geschreven omdat ik niets kon bedenken, op dit moment gebeurt het dus zomaar, maar dat kan ook weer heel snel anders liggen… Zodra je eruit bent: let me know! Ik ben echt superbenieuwd…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s