Maandelijks archief: mei 2011

Dinsdag – Blogmening

 

Komkommers for sale!

 

Komkommers, eet jij ze nog? Ik heb er eentje in de koelkast en heb ‘m toch nog maar eventjes laten liggen. Net als de sla en de tomaten. De kans is natuurlijk groot dat er niets aan de hand is en over mezelf maak ik me eigenlijk nog niet eens zoveel zorgen. Eerder over de kinderen. Stel dat ik ze besmet voedsel voorzet, terwijl ik weet dat er een (hele kleine, maar toch) kans zou kunnen bestaan op besmetting met de EHEC-bacterie

Noem me paranoïde, maar ik heb even tijd nodig om mijn standpunt te bepalen. En tot die tijd wacht ik eventjes met de rauwkost. Ik heb bijvoorbeeld ook geen flauw idee uit welk land de komkommer, tomaten en sla in mijn koelkast zijn gekomen. Stel je nou toch voor dat ze nét uit Spanje blijken te zijn geïmporteerd en hartstikke besmet. Brrr, ik krijg al kriebels bij het idee.

Ik vrees dat de lading van nu gewoon hupsakee in de vuilnisbak verdwijnt en dat ik de komende tijd eventjes extra oplet waar mijn voedsel vandaan komt. Better safe then sorry, denk ik dan maar.

Ondertussen zitten tuinders met een enorm overschot aan komkommers. En dat is dan wel weer de keerzijde van al die voorzichtige mensen. De overheid trekt er tien miljoen voor uit om de schade te vergoeden. Maar ik vraag me dan af of dat geld niet beter besteed zou kunnen worden om de komkommers te testen op die EHEC-bacterie en ze vervolgens een Oké-keur mee te geven. Dan weten we allemaal waar we aan toe zijn en kunnen we weer volop gezonde komkommers eten. Klinkt supersimpel en daarom zal er wel weer iets mis zijn met mijn oplossing.

Hoe dan ook, hoe denk jij erover. Eet jij gewoon komkommer, sla en tomaten, check je eerst waar het vandaan komt of laat je het allemaal even links liggen? Ik zou zeggen: schrijf er maar op los!

13 reacties

Opgeslagen onder Dinsdag - Blogmening

Maandag – Mamatijd

Tijd samen

Leuk, kinderen. Maar hoe kom je nog aan tijd voor elkaar toe? Inplannen, zo ongeveer de grootste dooddoener in deze context, maar wel helemaal waar. Bij ons gaat dat met vallen en opstaan. We hebben een tijdje goede oppas, die vragen we regelmatig en dan kunnen wij even lekker samen weg. Daarna hebben we een tijdje geen goede oppas meer, want degene die we hadden studeert inmiddels, is verhuisd of heeft een vriendje/vriendinnetje en dus geen tijd meer. En dan ineens is er zomaar een maand voorbij en hebben we niets samen gedaan. En dan gaat er nog een tijdje overheen voor we dat beseffen. En dan nog een tijd voor we weer geschikte oppas hebben gevonden. Maar dan is het al zover dat we voornamelijk nog in taken met elkaar communiceren: “Heb jij het vuilnis al buiten gezet, gekookt, boodschappen gedaan, die luier verschoond?” Okay, ik chargeer natuurlijk. We hebben doorgaans een heel leuk huwelijk, écht waar, maar zo werkt het wel. Als je niet oppast, heb je ineens een werkrelatie gekregen. Terwijl het vroeger toch zo leuk begon met leuke dingen doen en zo verliefd zijn en nog meer van dat soort dingen.

Van nature vinden Thijs en ik het allebei niet zo leuk om afspraken in te plannen. Wij zijn meer van de spontane acties. Maar vind maar eens een oppas als je om zes uur ’s avonds bedenkt dat je diezelfde avond eigenlijk wel eventjes samen weg wilt. Negen van de tien keer werkt dat gewoon niet. En die ene keer dat het wel werkt is natuurlijk leuk, maar daar kun je niet op teren. En daarom trekken we, figuurlijk gesproken, eens in de zoveel tijd onze agenda’s om toch maar wat in te plannen. Dat vinden we vervolgens dan zo leuk dat we afspreken om regelmatiger af te spreken. Maar ja, dat zit gewoon niet zo in de aard van het beestje en verwatert vaak toch weer.

Hoe doen jullie dat? Zijn jullie er goed in om samen leuke dingen te plannen of gaat het bij jullie ook met horten en stoten? Of heb je misschien nog goede tips die helpen om de continuïteit er een beetje in te houden? Laat het me weten!

9 reacties

Opgeslagen onder Maandag - Mamatijd