Vrijdag – Dagboek

Donderdag

Het is heerlijk weer en we gaan zonder jas naar buiten als we Tom naar school brengen en daarna rijden we nog even langs de winkel voor een boodschapje. De meisjes kletsen gezellig op de fiets en ik geniet van hen en het mooie weer.

Als we weer thuiskomen, worden de meisjes onrustig. Sinds gisteren zijn er schilders aan het werk op de balkons van onze verdieping en hun eerste kennismaking met de meisjes verliep gisteren wat stroef: Ze boorden tijdens hun middagdutje een gat in de buitenmuur die direct aan hun slaapkamertje grenst. Tja, dat is vragen om problemen. Fleur en Emma zijn het nog niet vergeten en rennen steeds luid huilend de keuken weer in als ze de schilders voorbij zien lopen. Ik heb er mijn handen aan vol en probeer het op te lossen door de meisjes in gesprek te laten gaan met de mannen. Ik steek mijn hoofd om de balkondeur en vraag dus: “Schilders? Mijn meisjes zijn een beetje geschrokken gisteren. Ik heb ze al verteld dat jullie geen herrie meer gaan maken, maar willen jullie ook zelf eventjes vertellen dat jullie geen herrie meer zullen maken?” Dat willen ze wel, maar zodra Emma de mannen aan ziet komen vlucht ze direct de keuken weer in en zet ze het op een huilen. Geen succes dus.

Later op de middag is het weer tijd voor de zwemles van Tom. Het is altijd een heel gedoe om hem omgekleed en wel in het bad te krijgen terwijl Fleur en Emma om ons heen dwarrelen. Tegen de tijd dat het zover is, heb ik alweer het gevoel er een hele dag op te hebben zitten. Tijdens het kijken op de tribune gaat het niet zo goed. Twee kleine meisjes in bedwang houden valt niet altijd mee en zeker niet een uur lang. Stom genoeg ben ik deze keer helemaal vergeten om wat afleidingsmateriaal in de vorm van speelgoed mee te nemen. Als ik net besloten heb om de meisjes maar even mee naar buiten te nemen, draait één van de andere moeders zich naar me toe en zegt half fluisterend: “Je zou haast denken dat het misschien beter is om even met ze naar buiten te gaan. Maar ja, dat zul je wel niet zo leuk vinden voor je zoontje.” Half verbijsterd mompel ik dat ik soms ook weleens naar buiten ga als het niet lukt met de meisjes en blijf daarna zitten omdat ik geen zin heb om me weg te laten sturen. Het liefste zou ik wel een potje willen janken, maar ja, dat ziet er ook zo raar uit, zo middenin een zwembad.

Zaterdag

Opa, mijn schoonvader, is jarig en ter ere daarvan gaan we picknicken in een bos in Amerongen. Thijs en ik hebben geen flauw idee waar het ligt, maar we zullen achter mijn schoonouders aanrijden en anders hebben we de navigatie nog. Jammer genoeg raken we elkaar onderweg kwijt en is de navigatie compleet van slag. Op cruciale momenten heeft het ding geen bereik of denkt hij dat we de andere kant oprijden, er valt geen touw aan vast te knopen. We rijden hopeloos om en vinden uiteindelijk na een hele tijd zoeken toch nog de picknickplek. Daar aangekomen, blijkt de grond bezaaid met oude herfstblaadjes die knisperen onder onze voeten. Het is hartstikke gezellig, zo met z’n allen, maar die blaadjes vind ik dus vreselijk irritant. Geef mij maar een grasveld.

Na de picknick bezoeken we nog een speeltuin in de buurt waar de kinderen zich heerlijk kunnen uitleven, maar niet helemaal zonder kleerscheuren. Tom valt een gat in zijn knie en wordt vakkundig getroost met een ijsje en een speeltje. Kleine Emma vermaakt zich misschien nog wel het meest van iedereen, ze banjert rond, glijdt van de glijbanen en swingt op de schommels. Ze wordt helemaal zwart van de zanderige grond, haar handjes, benen, kleren en gezichtje zitten onder de donkere vegen. Ondertussen twinkelen haar ogen van het grote plezier dat ze heeft. En regelmatig roept ze: “Watte leuk feesje!”

Maandag

Wat heerlijk, zo’n lang weekend vanwege de Paasdagen! Na een uitgebreid ontbijt thuis, belsuiten we nog eventjes een wandelbos in de buurt te bezoeken. De kinderen kunnen er lekker kliederen met een houten waterbaan en wij kijken vanaf een bankje in de zon toe. Maar dan blijkt dat Thijs zich niet zo lekker voelt en stellen we onze plannen bij. We vertrekken eerder naar huis, zodat hij even kan gaan liggen. Voor de meisjes ook geen verkeerd idee, want hoewel ze de afgelopen dagen genoten hebben, zijn ze toch moe. Hun middagdutje was er al een paar dagen bij ingeschoten. En zo zitten Tom en ik ’s middags samen op de bank. Hij op de Wii, ik op mijn laptop. Ook wel eventjes lekker.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Vrijdag - Dagboek

4 Reacties op “Vrijdag – Dagboek

  1. Daar knap je vast van op van zulke dagen

  2. Vrijdag: ’t is al lang geleden, maar ik herinner me zwemles nog als de dag van gisteren. Vreselijk heet, iedereen bovenop je lip…Groot gelijk dat je bent blijven zitten. In plaats v/d tranen wistte je het zweet van je gezicht.

    Zaterdag: nog gefeliciteerd! Ik moest lachen om: watte leuk feestje!

    Maandag:Zo, daar waren jullie wel even aan toe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s