Vrijdag – Dagboek


Vrijdag

Ik voel met niet zo lekker, maar toch besluit ik het huis op te ruimen. Morgen gaan de kinderen uit logeren en wij hebben dit keer geen hotel geboekt, maar blijven thuis. Het lijkt me heerlijk om eens van mijn eigen huis te genieten zónder de (gezellige) drukte van de kinderen om ons heen.

Het wil niet zo lukken. Fleur en Emma gooien continu het speelgoed weer door elkaar –logisch ook, het zijn kinderen- en ik kan het niet zo erg hebben. Af en toe val ik uit tegen ze terwijl ik ondertussen probeer alles netjes en glad te krijgen.

Aan het einde van de ochtend halen we Tom weer van school en na de boterham stop ik Fleur en Emma lekker in bed. Als ik beneden kom, voel ik pas dat ik echt niet lekker ben en nu de meisjes op bed liggen geef ik me er eventjes aan over en kruip ik op de bank. Tom vindt het niet zo gezellig en klaagt af en toe dat hij zich verveelt. Maar ondertussen leest hij wel lekker in een boek, dus ik ga er maar van uit dat het allemaal wel meevalt.

’s Avonds kook ik met flinke tegenzin een maaltijd en als Thijs thuiskomt, duik ik onder de dekens. Ik wil niet eten en voel me draaierig en moe. Als hij de kinderen naar bed brengt, komt Fleur nog eventjes bij mijn bed staan. “Voel je niet zo lekker?”, vraagt ze met een bezorgd stemmetje en geeft me daarna een dikke, natte kus.

Zaterdag

Uiteindelijk heb ik nauwelijks geslapen ’s nachts. Ik werd bijna elk uur wakker van de buikgriep en moest me dan haasten naar de badkamer. ’s Ochtends ben ik natuurlijk hartstikke moe en ik baal er flink van, want ik had al weken uitgekeken naar ons weekend samen en zie dat nu de mist in gaan. Thijs haalt medicijnen voor me, in de hoop dat ik daar een beetje van op de been kan blijven en brengt daarna de kinderen naar hun logeeradressen terwijl ik nog even in bed duik.

Als hij terugkomt, knap ik me op en kom stralend de badkamer uit. “Zullen we lekker naar Utrecht gaan?”, vraag ik vrolijk. Thijs kijkt me aan: “Je ziet er ook wel een stuk beter uit. Is dat puur wilskracht of vóel je je ook echt beter?” Ik glimlach: “Daar komen we vanzelf wel achter!”

Het is prachtig weer en we slenteren een beetje door de kleine straatjes en langs de gracht. Ik moet regelmatig even gaan zitten en na een paar uurtjes wordt het me echt teveel. Ondanks de medicijnen voel ik me draaierig en misselijk. We kopen nog gauw wat aardbeien en kaas op de markt voor het ontbijt en dan gaan we maar weer richting huis. Jammer.

Toch doen we ’s avonds na een dutje nog een nieuwe poging en we gaan de stad in om samen te eten. Eigenlijk is het natuurlijk een beetje raar om dat te doen als je buikgriep hebt, maar ja, we hebben niet voor niets oppas voor de kinderen en daar wil ik wel een beetje van genieten. Ik eet ook niet zo erg veel, maar vind het wel heerlijk om samen met Thijs te genieten van de tijd die we hebben. Tijdens het eten kletsen we wat over onze trouwdag, over hoe het nu gaat en natuurlijk ook een beetje over de kinderen. Gek is dat, hoe heerlijk ik het ook vind om eventjes ‘los’ van ze te zijn, toch voel ik me niet helemaal compleet zonder ze.

Zondag

Na een lange nacht slapen word ik om half acht wakker in een stil huis. Ik voel meteen dat het me niet meer gaat lukken om uit te slapen, maar toch blijf ik even liggen. Het is zo heerlijk om er niet meteen uit te hoeven voor vieze luiers en boterhammen. Thijs ligt nog diep in slaap en wordt één keertje half wakker om verbaasd te constateren dat ik niet meer kan slapen. Daarna draait hij zich om en hoor ik hem niet meer. Na een uurtje soezen kruip ik uit bed. Ik maak een kop thee voor mezelf en realiseer me dat ik me alweer een stuk beter voel, fijn. Ik lees een boek op de bank, ruim een beetje op en vind het heerlijk dat het ook opgeruimd blijft nu de kinderen er niet zijn om overal mee te rommelen. Daarna maak ik in alle rust een uitgebreid ontbijt klaar. We proosten met champagne op ons ontspannen ontbijt.

’s Middags pakken we nog even een terrasje en daarna wordt het tijd om de kinderen op te halen. We worden ontvangen met glunderende gezichtjes, blij dat ze ons zien, maar ook om te kunnen vertellen hoe leuk ze het gehad hebben. Als ik naar de wc ga, wil Fleur wel zeker weten dat ik niet stiekem verdwijn en daarom blijft ze standvastig bij de deur wachten tot ik klaar ben. En ’s nachts wordt Emma regelmatig huilend wakker. Als ik dan bij haar ga kijken, slaat ze armen en benen stevig om me heen. Ik stel haar gerust, vertel dat papa en mama er weer zijn en niet meer weggaan. Na een paar minuutjes knuffelen en sussen valt ze dan weer in slaap.

Ik kom tot de conclusie dat het heerlijk was om even samen bij te tanken. Maar ook dat we pas écht compleet zijn met ons vijfjes. Wij horen bij elkaar. En dat is een gedachte waarmee ik heerlijk slaap, ookal word ik regelmatig gewekt door kleine Emma.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Vrijdag - Dagboek

2 Reacties op “Vrijdag – Dagboek

  1. Vrijdag: Wat jammer dat je uitgerekend nu niet lekker bent. Maar niets helpt beter dan een natte beterschapsknuffel van je Kind. Beterschap!
    Zaterdag: Blijkt wel weer over hoeveel doorzettingsvermogen je beschikt. Je moet ’t toch maar kunnen: de hort op terwijl je niet lekker bent. Een begripvolle Man doet de rest…
    Zondag: de kleinste dingen in leven laten vaak de grootste herinneringen na!
    Ik ben blij voor je dat je zo;n geweldig gezin hebt. Liefs!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s