Dagelijks archief: 21 april 2011

Donderdag – Woordenstroom

Zomerfeest op de brug

Het krioelde van drukte op de brug over de brede rivier. Er stonden kleurige kraampjes met allerlei koopwaar en de marktlui prijsden hun waar luid aan. “Verse vis! Verse vis, beste mensen! Voor een prikkie!” en “Sla uw slag vandaag! Prrrrachtige blommen, vijf bossen voor een euro! Één euro maar, sla uw slag!” Mensen lachten en praatten met elkaar, halverwege stond een zigeunertrio muziek te maken. Er stonden wat mensen omheen, heupwiegend dansend op de vrolijke muziek. Op de bankjes die aan weerszijden van de brug stonden, zaten mensen te genieten van de warme zon. Sommigen nuttigden geurige etenswaren, meegenomen van huis of gekocht bij één van de vele eetkraampjes. Kinderen renden gillend rond, speelden tikkertje en verstoppertje.

Laetitia stond naar het tafereel te kijken dat zich voor haar ogen afspeelde. Zoals ieder jaar genoot ze van het Zomerfeest dat uitbundig gevierd werd op de stadsbrug. De kleuren, de geuren, de muziek en het gezellige rumoer maakten de brug zo levendig en prachtig, het voelde haast als bedrog, zo’n tegenstelling vormde het tafereel met de kilte die de brug op gewone dagen leek uit te stralen. Ze tuurde naar de mensen en kneep daarbij met haar ogen tegen de zon die steeds feller werd. Ze zocht de menigte af, op zoek naar bekende gezichten. Zou Sergio er al zijn met zijn kinderen? En Lucia en Marcus? Ze zag ze nog niet. Langzaam begon ze richting de brug te lopen. Ze voelde hoe een licht briesje haar lange haren liet wapperen, ze kreeg een beetje kippenvel. De dunne, zilveren armbanden om haar arm rinkelden toen ze met een vlugge beweging wat dunne haartjes uit haar gezicht streek en achter haar oren duwde. Vanaf hier kon ze de zigeunermuziek al horen en ze kreeg zin om mee te dansen. Met ritmische stappen bewoog ze zich sierlijk verder, ondertussen nog steeds uitkijkend naar haar vrienden.

Al haar hele leven kwam ze naar de brug als het Zomerfeest gevierd werd. Eerst, als klein meisje, met haar ouders, ooms, tantes, broers en zussen, neefjes en nichtjes. En later met haar eigen vrienden. Er waren herinneringen aan dit feest verbonden. Het jaar waarin haar zusje Mella een longontsteking had gekregen en zelfs in het ziekenhuis was beland. Het jaar waarin haar moeder die afschuwelijke, paarse jurk droeg en Laetitia zich verschool voor schoolvriendjes in de hoop dat ze niet zouden zien dat het háár moeder was. Het jaar waarin haar vader nors en ongeduldig was vanwege ‘spanningen op zijn werk’. Pas jaren later begreep ze wat de betekenis daarvan was geweest en waarom hij nooit meer de spontane, vrolijke vader van voor die tijd was geworden. Vorig jaar was het jaar van de zomerregen geweest, de hele dag van het Zomerfeest had het zachtjes geregend. Voor zover ze zich kon herinneren was dat nooit eerder gebeurd. Lees verder

2 reacties

Opgeslagen onder Donderdag - Woordenstroom