Vrijdag – Dagboek

Woensdag

Als ik Tom naar school heb gebracht, zie ik dat Iris, mijn schoonzusje, al op me staat te wachten. Ze moet even naar het ziekenhuis en ik heb beloofd om op nichtje Britt te passen. Snel laadt ze de kleine meid over in de tweelingwagen die ik voor de gelegenheid heb meegenomen en na een korte zwaai rijdt ze gauw weg, hopelijk nog op tijd voor haar afspraak. Het is lekker weer en we lopen rustig aan naar huis. Emma voorin de wagen, Britt achterin en Fleur keuvelt lekker met me mee.Enthousiast wijst ze op bloemetjes en vogels die haar aandacht vangen en ik geniet van haar kinderlijke enthousiasme. Thuis storten Fleur en Emma zich gezusterlijk op ‘baby Britt’, maar dat mogen ze nog maar een paar dagen zeggen, vrijdag wordt ze alweer één jaar.

Als Iris terugkomt van haar afspraak, liggen Fleur en Emma al in bed en zit Britt rustig haar broodje te eten. Ik ga snel naar boven, op zoek naar een donkere outfit want vandaag zal Gert, de man van mijn vriendin Luiza gecremeerd worden. Hij had al jarenlang Alzheimer en woonde al niet meer thuis toen ik contact Luiza leerde kennen.

Na een aantal outfits te hebben geprobeerd, kies ik uiteindelijk voor een zwarte pantalon met daarop een grijs longshirt en daaroverheen een donkergrijs vestje. Niet pikzwart dus, ik hoop maar dat ik daarmee niet uit de toon val. Volgens Iris moet ik me er niet druk om maken. ‘Ik denk niet dat er veel mensen op zullen letten wat jij aan hebt.’ Misschien heeft ze gelijk, maar ik wil niemand voor het hoofd stoten en tegenwoordig is het helemaal niet vanzelfsprekend meer dat je helemaal zwart naar een crematie gaat.

De plechtigheid is emotioneel. Luiza is Chileense van afkomst en vertelt in het engels liefdevol over hun ontmoeting, over Gerts zachtaardigheid, zijn charme. Maar ook over de slopende tijd toen hij Alzheimer kreeg. Hoe hij steeds minder wist, hoe zijn karakter veranderde. Veel mensen huilen zachtjes om het verdriet dat ze deelt. Luiza’s zus en zwager vieren daarna het leven van Gert met anekdotes en intieme grapjes. De combinatie met Luiza’s zachte spreken is hartverwarmend. Als ik haar na de plechtigheid condoleer, omhels ik haar liefdevol. Wat moet je zeggen als iemand net haar geliefde heeft verloren?

 Zondag

Het is prachtig weer en we besluiten een bezoekje aan mijn oma in Noord-Holland te combineren met een strandbezoek. Maar voor we daar naartoe gaan, halen we eerst nog even de slaapcabine op van de tent die we laatst tweedehands kochten voor een klein bedrag. Twee weken terug was de slaapcabine even zoek.

Dat duurt langer dan gedacht en daarom stellen we onze plannen een beetje bij. Thijs zal met Tom en Fleur naar het strand gaan en dan rijd ik in de tussentijd met Emma even langs mijn oma. Het is veel te druk voor haar om met alle drie de kinderen op bezoek te komen en zo krijgen de oudste twee toch nog het beloofde strand-uitje.

Maar als ik weer wegrijd nadat we Thijs, Tom en Fleur hebben afgezet bij het strand, begint Emma hard te huilen. Ze had ook meegewild naar het strand en dat begrijp ik wel. Ze stopt pas als we een kwartier later bij het verzorgingstehuis van mijn oma aankomen. Met een rood verhit gezicht zit ze me boos aan te kijken vanuit haar zitje als ik de portier aan haar kant open, maar ik negeer het en babbel rustig over ons bezoekje aan oma. En als ik haar ook nog het bosje tulpen geef om die aan oma te geven, is ze weer helemaal tevreden.

Oma zit binnen in haar stoel met een deken over haar benen, ondanks de warmte buiten. Ze klaagt wat over alle prikken die ze krijgt (drie keer per dag om haar bloedwaardes te meten) en snapt niet waar het goed voor is. ‘Maar u voelt zich nu toch veel beter dan een paar weken terug?’ herinner ik haar. ‘Ach kind, dat zeggen ze, dus dat zal dan wel. Maar ze prikken me helemaal lek hier.’ Ze is er duidelijk over uit haar hum.

Later rijden we weer richting huis en omdat de kinderen trek hebben, besluiten we te stoppen bij de Mac-Donalds. Groot feest natuurlijk. Maar toch eet Emma erg slecht van haar frietjes en ze is een beetje timide. Als we haar in de auto willen zetten, wordt duidelijk waarom. ‘Ikke armpje au.’ zegt ze klagend. Thijs en ik kijken elkaar betekenisvol aan, die zin hebben we al een paar keer eerder gehoord. We proberen of ze iets wil pakken met haar rechterarm, maar dat weigert ze steevast en ze laat hem ook een beetje hangen. Waarschijnlijk uit de kom, alweer, want dat is al twee keer eerder gebeurd. In gedachten ga ik na wanneer het gebeurd kan zijn en dan herinner me hoe ze had geprobeerd uit mijn handgreep te ontsnappen in de rij bij de Mac. Stom, ik had er op dat moment helemaal niet aan gedacht hoe kwetsbaar dat armpje van haar was. Thuis geven we haar paracetamol en leggen we haar in bed, omdat het meestal vanzelf wel weer terugschiet.

Dinsdag

Uiteindelijk moesten we ’s maandags toch naar de huisarts, Emma had ’s ochtends nog steeds pijn. Met een simpele handeling van de dokter zat alles gelukkig weer op zijn plaats. Ze begon haar armpje meteen weer te gebruiken, gelukkig maar.

Vandaag is onze trouwdag en dat vieren we -nadat we gewoon gewerkt hebben- thuis met de kinderen met een lekker stuk taart. Smullen vinden ze het en groot feest, want ze mogen eventjes opblijven. Later deze week gaan ze een nachtje uit logeren en zullen Thijs en ik onze trouwdag nog uitgebreid vieren.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Vrijdag - Dagboek

4 Reacties op “Vrijdag – Dagboek

  1. Wat leuk zo’n persoonlijk kijkje in jouw leven. Dapper ook, omdat het best kwetsbaar is.

    Woensdag: volgens mij zijn de kledingregels “verslapt” bij rouwdiensten. De laatste keer toen mijn lieve tante overleed, droeg ik lichtgrijs. Had ze zeker mooi gevonden…

    Zondag: wat een heerlijk kind, Emma! “Boos aankijken vanuit het zitje” maar daarna weer blij met een bosje bloemen voor Oma. En ach…haar armpje uit de kom. Blij dat ik meteen op dinsdag weer kon lezen dat jullie met haar naar de dokter zijn geweest. Zo sneu voor een lief klein meisje.

    Koester je gezin! Het is het belangrijkste in je leven.

  2. HartelijkeHulk

    Heftig allemaal.
    Denk je een beetje om jezelf?
    Van Hulkelijk gefeliciteerd met uwe trouwdag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s